Mirabeau,
Na 13 jaar was je op. Je was een maandje oud toen ik je in huis nam omdat Balder zich eenzaam voelde. Het duurde 2 weken maar uiteindelijk werden jullie de beste vriendjes. Zo vaak dicht tegen elkaar...4 poten op 1 buik. En dan liefst nog bij mij op schoot. Met je staartamputatie, pootoperatie en nierproblemen was je véél vaker bij de dierenarts dan eigenlijk goed zou mogen zijn. Je was ons zorgenkindje. Met je zachte miauw en stille tred was je vaak "onzichtbaar" waardoor er al eens over je gestruikeld werd op de zwarte loper. Je zat vaak stilletjes te wachten; kopje omhoog met vragende oogjes; goed wetende dat je wel een aai zou krijgen. Je was zo'n lieve maar schuwe kat.
Balder stierf in januari; jij nu dus 10 maanden later. Ergens ben ik blij voor jou want je was sindsdien vaak zo eenzaam... Nu zijn jullie weer samen. In tegenstelling tot Balder was ik, samen met papa, wél bij jou heengaan. Hoewel het bij de dierenarts was; waar je écht niet graag was!; hoop ik dat je het ons niet kwalijk neemt dat we je toch eerst nog probeerden helpen en je dus nog 2 dagen afgezien hebt voordat we je toch hebben afgegeven... Je oogjes doofden langzaam uit toen je insliep. Slaapzacht lieve Mirabeau. We houden van je!
Hartelijk dank voor uw boodschap.