Sirikit

Sirikit, mijn lieve meid,

Toen je bijna 16 jaar geleden bij ons kwam uit het asiel, was je één hoopje ellende
De broodkweker had je zo mishandeld dat je zware trauma’s had en daardoor jarenlang medicatie moest nemen. Het duurde nog jaren voor ik erbij mocht staan telkens je at.
Je ontpopte je echter tot een heel toffe, lieve meid die zich soms erg beschermend opstelde naar mama en mij toe. Je had je naam “pincherke” niet gestolen.
Enkele maanden geleden werd je ziek en je at zelfs je bordje niet meer leeg.
Dierenarts Ellen deed nog wat ze kon maar je verloor je energie en levenslust.
Toen je bijna niet meer op je pootjes kon staan en je veel pijn kreeg moesten we je laten inslapen.
Je stierf erg vredig in mijn armen.
Ga nu maar vlug naar je vriendjes en vooral naar Queenie, je halfzusje.

Vaarwel lieve meid,

Je baasje,
Luc